Samsunspor yeniden Süper Lig sahnesine döndü ve türlü imkansızlıklara karşın Avrupa’ya kadar taşıdı armasını. Lakin bu kulübün geçmişindeki acı hala Samsunsporluları derinden etkiliyor. İzleri süren kara gün Samsunspor’un daima hafızasında, hoş günlerin umudu ise daima önlerinde geçmişe verdikleri kelamlar için Atatürklü armaya sahip çıkıyorlar.
Samsunspor için 1988-89 dönemi saha içinde epeyce makus gidiyordu. Umutlar ikinci yarıya kalmıştı…
1988-1989 dönemi, Samsunspor için güçlü bir periyodun habercisiydi. Ligin birinci yarısında alınan sonuçlar, kadronun gayelerinden uzaklaştığını gösteriyordu. Futbolcular, ikinci yarıda yeni bir başlangıç yapma kararlılığıyla alana çıkmaya hazırlanıyordu. Bu yeni seyahatin birinci durağı Malatya’ydı.
Karla kaplı yollarda Samsunspor kafilesini taşıyan otobüs, Malatya deplasmanına gerçek ilerliyordu. Ancak bu seyahat, Türk futbol tarihine kara bir sayfa olarak kazınacaktı. Otobüs sürücüsü Asım Özkan, teknik yönetici Nuri Asan ve futbolcular Muzaffer Badalıoğlu, Mete Adanır ve Zoran Tomić, yaşanan elim kazada hayatını kaybetti. O gün yalnızca Samsun değil, bütün Türkiye yasa boğuldu. Samsunspor, artık alanda attığı gollerden çok, kaybettiklerinin anısıyla anılacaktı.
Hatalı sollama yapan bir sürücü Türk futbolunun kara gününün habercisi oluyordu.
1989 yılının soğuk bir ocak sabahıydı. Samsunspor kafilesini taşıyan otobüs, Malatya deplasmanına hakikat ilerliyordu. Hava oldukça soğuk, yollar ise karla kaplıydı. Muhtemel bir kazayı önlemek için otobüs sürücüsü Asım Özkan, aracı yol kenarında durdurarak lastiklere zincir taktı. Futbolcular bu kısa molayı, tahminen de son defa gülerek, eğlenerek kıymetlendirdi. Kimi kartopu oynadı, kimi kaygan yerde çocuklar üzere kaydı. Akabinde seyahat devam etti.
Karlı havada buzlanan yolları inançlı hale getirmek için tuzlama çalışmaları yapılıyordu. Bir kamyon sürücüsü, önünde yavaş ilerleyen tuzlama aracını geçmek istedi. Direksiyonu kırarak aykırı şeride geçti. Fakat ağır tonajlı kamyonun karlı tabanda frenle durması neredeyse imkânsızdı.
Karşı şeritteyse Samsunspor otobüsü vardı. Futbolcular, teknik heyet ve kulüp çalışanları, yeni bir başlangıcın hayalini kuruyordu. O an çarpışma kaçınılmaz hale geldi. Ve trajedi gerçekleşti.
Otobüsün ön koltuklarında oturan Mete Adanır’ın sesi duyuldu:
“Eyvah… gittik.”
O kelamın akabinde Türkiye futbol tarihine kazınacak en acı kazalardan biri yaşandı.
Futbolcunun yarasını futbolcu sarıyor… Çarşambaspor kafilesi kaza yapan Samsunspor kafilesinin büyük kısmını kurtarıyor.
Saatler 09.30’u gösterdiğinde Türk futbol tarihine kara bir gün olarak geçecek kaza meydana geldi. O an, sadece Samsun’u değil tüm Türkiye’yi yasa boğdu. Samsunspor’un kırmızı-beyaz renkleri, bu acıyla birlikte bir daha hiç silinmeyecek siyahı da yanına aldı.
Çarpışmanın akabinde otobüsün içinde tarifsiz bir görünüm vardı. Bir yanda yaralılar, bir yanda hayatını kaybedenler, bir yanda ise mevtle burun buruna gelmenin korkusunu yaşayanlar…
Kazadan sonra birinci yardıma koşanlar, Diyarbakır deplasmanına giden Çarşambaspor kafilesi oldu. Futbolun açtığı yarayı, tekrar futbolun temsilcileri sarmaya çalışıyordu. Onların vaktinde yetişmesi birçok hayatı kurtardı.
Kazadan sağ kurtulan futbolculardan Hakkı Bayrak o anı yıllar sonra şu sözlerle anlatacaktı:
“Eğer Çarşambaspor otobüsü gelmeseydi, tahminen de meyyit sayımız çok daha fazla olacaktı.”
Hayatını kaybeden isimler hala hafızalardaki yerini koruyor…
Futbol tarihine kara bir sayfa olarak geçen bu kazada Samsunspor’un teknik yöneticisi Nuri Asan da hayatını kaybetti. Nuri Hoca, sadece bir teknik adam değil, gerçek bir Samsunspor sevdalısıydı. Onu yakından tanıyan Emin Kar, yıllar sonra bu bağlılığı şu sözlerle lisana getirecekti:
“Samsunspor sevdalısıydı. Dünyanın en yeterli kadrosunu çalıştırsa bile ‘Gel sana muhtaçlığımız var’ dense gelirdi, bir dakika bile durmazdı.”
Kulübü için bir simgeye dönüşen Nuri Asan’ın ismi, Samsunspor tesislerinde ölümsüzleştirildi.
O kazada sırf Nuri Asan değil, periyodun en sağlam savunmacılarından Muzaffer Badalıoğlu, grubun golcüsü Mete Adanır ve otobüs sürücüsü Asım Özkan da hayatını yitirdi. Yugoslav futbolcu Zoran Tomić ise altı ay süren bitkisel hayatın akabinde ülkesinde hayata veda etti.
Akıllardaki o soru… O kaza yaşanmasaydı Samsunspor daha erken bugünlere gelebilir miydi? Ya da Muhteşem Lig’in gediklisi olabilir miydi?
Samsunspor, o acı günden sonra bir daha istediği ivmeyi yakalayamadı. Kazanın akabinde birçok futbolcu alanlara dönemedi, futbol hayatını noktaladı. Ligin ikinci yarısında oynanması gereken maçlara çıkamayan Samsunspor, hükmen 3-0 mağlup sayıldı. Fakat alınan özel bir kararla ligde kalması sağlandı.
Bir sonraki dönem sıfırdan bir grup kuruldu. Ancak toparlanmak kolay değildi; ligde tutunamayan Samsunspor, bir alt lige düştü. Sonraki birkaç dönem ise yaralarını sarmakla geçti. Yine ayağa kalkmayı başaran kulüp, o dönemin Süper Ligi olan 1. Lig’e döndü. Zaman zaman ligi birinci 5’te tamamladı, kupada yarı final ve çeyrek final heyecanı yaşadı. 90’lı yıllarda birkaç dönem boyunca tekrar eski havasını yakalar üzere oldu.
Bugünlerde ise Süper Lig’de İstanbul gruplarına baş tutan Atina deplasmanlarında uzunluk ölçüşen Samsunspor, taraftarına mükemmel günler yaşatıyor.
Yine de akıllardaki büyük soru daima tıpkı kaldı: Ya o kaza olmasaydı…
