Belki o uzun, spiral dişiyle denizgergedanlarını belgesellerde izleyip hayran kalmışsınızdır. Fakat bir akvaryuma gittiğinizde hiç denizgergedanı olmadığını fark edip şaşırmış olabilirsiniz. Halbuki öbür pek çok büyük deniz memelisi sergilenebiliyor. Denizgergedanları neden daima bu zincirin dışında kalıyor? Aslında bu durumun düşündüğünüzden daha trajik nedenleri var.
Kaynak 1, Kaynak 2
Denizgergedanları, Kuzey Atlantik’in buz üzere sularında yaşayan ve yaklaşık 4 ila 5.5 metreye kadar büyüyebilen dişli balinalardır.
Onları eşsiz kılan şey, başlarından uzanan ve tek boynuzlu atı andıran o ikonik diştir. Denizgergedanları hayli utangaç ve ürkek canlılar oldukları için tabiatta bile gözlemlemek zordur; bu nedenle davranışları hala tam olarak çözülebilmiş değil. Tüm bu zorluklara karşın New York’taki Coney Island Akvaryumu, 1969 yılında tarihe geçecek bir adım attı ve Umiak isimli genç bir denizgergedanını sergilemeye başladı.
Umiak, annesi Inuit avcıları tarafından avlandıktan sonra onların kanosunu takip ederek yakalandı. Akvaryum çalışanı, Umiak’ı beluga balinası olduğu düşünülen bir dişiyle birebir tanka koyarak ona “üvey anne” sağladı ve her gün bol ölçüde sütle karıştırılmış kıyılmış midye ile besledi. Birinci başta her şey yolunda üzere görünse de bu memnunluk kısa sürdü. Umiak, bir yıl bile dolmadan zatürreden hayatını kaybetti ve akvaryumdaki denizgergedanı serüveni hüzünle sonlandı.
1970 yılında Vancouver Akvaryumu da emsal bir hayal kurdu.
Amaçları, denizgergedanlarını halka daha yakından tanıtmak ve bu gizemli çeşidin korunmasına dikkat çekmekti. Uzun uğraşlar sonucunda Keela Luguk isimli genç bir denizgergedanı satın alındı ve kısa mühlet içinde iki dişi ve üç yavru daha tanka getirildi. Birinci başta halkın ve medyanın ilgisi büyüktü; herkes bu büyük başarıyı konuşuyordu.
Ancak birkaç hafta içinde işler zıt gitmeye başladı. Evvel üç yavru, akabinde iki dişi denizgergedanı öldü. Yansılar artınca akvaryum idaresi Keela Luguk’u tabiata geri salmayı reddetti lakin sonuç değişmedi. O da Aralık ayında hayatını kaybetti ve ikinci deneme de büyük bir hüsranla sonuçlandı.
Beluga balinaları üzere yakın akrabaları, yıllardır akvaryumlarda sağlıklı biçimde yaşarken denizgergedanlarının bunu neden başaramadığı tam olarak bilinmiyor.
Denizgergedanlarının o ünlü dişleri yaklaşık 10 milyon hudut ucu içeriyor ve etraftaki sıcaklık, basınç ve hatta küçük parçacık değişimlerini bile algılayabiliyor. Ayrıyeten insan üretimi gürültülere çok hassas oldukları da biliniyor, hatta tek bir geminin geçişi bile davranışlarını alt üst edebiliyor. Tüm bu özellikler onların akvaryum ortamına ahenk sağlamasını neredeyse imkansız hale getiriyor.
Üstelik günümüzde deniz memelilerinin akvaryumlarda tutulmasına karşı büyük bir toplumsal farkındalık oluştu ve artık denizgergedanlarının tekrar tutsak edilmesi pek mümkün görünmüyor. Geçmişte yaşanan başarısız denemeler göz önüne alındığında, onların güzelliği için en hakikat karar üzere duruyor.
